ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ
ΓΙΩΡΓΟ ΒΟΤΣΗ
Του Θανάση Πετράκου
Αύριο αποχαιρετάμε το Γιώργο Βότση μια από τις μεγαλύτερες μορφές του δημοσιογραφικού
χώρου στην μεταπολίτευσης. Ο κορυφαίος Γιώργος
Βότσης δεν είναι πια εδώ ΑΛΛΑ θα είναι πάντα τα εδώ γιατί αποτελεί τον ορισμό της Δημοκρατίας, της
ελευθερίας και της δημοσιογραφίας. Ο Γιώργος Βότσης άφησε τη βαριά παρακαταθήκη της αγωνιστικής
συνέπειας και της εναντίωσης σε κάθε τι που προσβάλλει την αξιοπρέπεια του
ανθρώπου.
Έφυγε και πάει να
συναντήσει τον Μίκη, τον Μανώλη Γλέζο και τον Περικλή τον Κοροβέση.
Ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Γιώργος Βότσης είχαν μια μακρόχρονη
σχέση. Η οποία ξεκίνησε από την εποχή της της Δ.Ν. Λαμπράκη. ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ
της 21ης Απριλίου 1967, ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ και ο Γιώργος Βότσης πρωτοστατούν
στην ίδρυση της πρώτης αντιστασιακής οργάνωσης «ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ» – ΠΑΜ
(αργότερα ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε στη Στοκχόλμη το ΠΑΚ).
Η ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΜ έγινε στις 30 Απριλίου 1967,
ημέρα του Πάσχα, στην Κυψέλη, στο φοιτητικό διαμέρισμα του Παναγιώτη (Πάνου)
Δελημήτσου (1938-2015), μετέπειτα υπουργού της Ν.Δ.
ΓΕΝΝΗΤΟΡΕΣ ΚΑΙ οι Χρόνης Μίσσιος, Αριστείδης Μανωλάκος, και
Θέμης Μπανούσης (του εκδοτικού οίκου «Εξάντας», αργότερα).
ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ 1967 με τον Μίκη, στο σπίτι του Ανδρέα
Δάνου, ονομάτισαν την 15θήμερη εφημερίδα του ΠΑΜ «ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ» και ο Βότσης
ανέλαβε την εκτύπωση σε πολύγραφο και τη διανομή 3.000 φύλλων. Ήταν το πρώτο
παράνομο έντυπο που κυκλοφόρησε ενάντια στη χούντα.
Ο Γιώργος Βότσης, συνέχισε τη στενή σχέση του με τον Μίκη μετά τη μεταπολίτευση
, συζητώντας μαζί του για ώρες σχετικά με την πολιτική, τη ζωή και την Αριστερά.
Έγραφε για το Μίκη ….«Αυτό που
τον χαρακτήριζε ήταν ο ρόλος του αντιστασιακού, όχι μόνο στην δικτατορία όπως
δείχνει και η μεταδικτατορική του παρουσία. Αντάρτης σε όλη του τη ζωή ο Μίκης
διεκδικούσε και είχε πετύχει την αυτονομία του από όλα τα πολιτικά σχήματα, όχι
μόνο της αριστεράς . Κάθε απόπειρα να περιοριστεί η παρουσία του Μίκη μόνο ως
μουσικοσυνθέτη και καλλιτεχνικού δημιουργού είναι καταδικασμένη σε αποτυχία,
γιατί η παγκόσμια ακτινοβολία του δεν εξαντλείται στο αναμφίβολα μέγιστο
καλλιτεχνικό του έργο»…. ….«Τα τραγούδια του είναι τραγούδια της ελπίδας για
τους αδύναμους, τους αδικημένους και τους κατατρεγμένους, τραγούδια της
αντίστασης σε κάθε τυραννία, όπου Γης, σαλπίσματα εξέγερσης είναι τα τραγούδια
του Μίκη.»….
…»Ο Μίκης είναι επικίνδυνα ανεξάρτητος, ελευθερόφρων κι
ανυπότακτος. Ποταμός δημιουργίας δεν μπαίνει σε καλούπια. Αυθαιρετεί κακόβουλα
όποιος, στον απίστευτο όγκο του έργου του, διαχωρίζει τις παρτιτούρες από τα
πολιτικά του κείμενα-για ενιαίο σύνολο πρόκειται.
‘Αλλά ο Μίκης έχει ένα κουσούρι, που δεν επιτρέπει πρώτους
πολιτικούς ρόλους. Στις κρίσιμες στιγμές πάντοτε ορθός, ρίχνεται πρώτος στη
μάχη, παίζοντας τη ζωή του κορώνα – γράμματα, κάτι που δεν μας έχουν συνηθίσει
με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι πολιτικοί μας ηγέτες.»…
Το 1977 ο Γιώργος Βότσης θα είναι, μαζί με τον Μανώλη Γλέζο
και τον Παναγιώτη Κανελλάκη, μεταξύ των ελάχιστων αριστερών απ' όλη την Ευρώπη
που τόλμησαν να παραβρεθούν στην κηδεία των δολοφονημένων από το γερμανικό
κράτος μαχητών της Φράξιας Κόκκινος Στρατός (RAF).
Ήταν επί δεκαετίες σταθερά
στο πλευρό των διωκόμενων από την κρατική καταστολή.
Καλό ταξίδι, Γιώργο Βότση . Τιμώντας τη μνήΑυμη του εκφράζω
τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του και στους οικείους, φίλους
και συναγωνιστές του.
Ο Θανάσης Πετράκος είναι μαθηματικός ,Αντιπρόεδρος
του «Μουσείου Μίκη Θεοδωράκη Ζάτουνας» και μέλος του Προεδρείου του
Δ.Σ. του «Συλλόγου Μνήμης και Δράσης
Μανώλης Γλέζος»
