ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΠΕΤΡΑΚΟΥ ΣΤΟ 5ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΖΑΤΟΥΝΑΣ
«Ο Μίκης της Λατινικής Αμερικής, ο Μίκης με το
Φιντέλ, τον Τσε, τον Αλιέντε, τον Νερουδα . Αλληλεγγύη στη Κούβα »
Αξιότιμε πρέσβη της Κούβας ,αγαπητέ φίλε και σύντροφε Aramis Fuente Hernantez είμαστε
χαρούμενοι για την παρουσία σας στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ «Μίκη
Θεοδωράκη» εδώ στον τόπο της εξορίας του κατά τη περίοδο της φασιστικής
δικτατορίας των συνταγματαρχών για να συμετάσχετε στο αφιέρωμα για
το Μίκη της Λατινικής Αμερικής και εγκαινιάσετε
την φωτογραφική έκθεση στα πλαίσια των 100 χρόνων από τη γέννηση του Φιντέλ αγαπημένου φίλου και συντρόφου του Μίκη.
Μια έκθεση που δεν θα είχε πραγματοποιηθεί χωρίς την αποφασιστική βοήθεια του
αγαπητού φίλου Βελισάριου Κοσυβάκη τον οποίο ευχαριστούμε πολύ .
Ευχαριστούμε επίσης τον Διευθυντή του
Μουσείου Φιντέλ Κάστρο της Αβάνας Ρενέ
Γκοντζάλες για το ζεστό μήνυμα του. Ευχαριστούμε
όλες και όλους για τη συμβολή σας και τη
συμμετοχή σας .
Έχει πολύ μεγάλη
σημασία ότι ήταν ομόφωνη η απόφαση μας αυτό το αφιέρωμα αλληλεγγύης στη Κούβα
και όλη τη Λατινική Αμερική
Αξιότιμοι-ες
προσκεκλημένοι
Αγαπητές φίλες και φίλοι
Αποτελεί αυτό που
γίνεται εδώ στη Ζάτουνα το ελάχιστο Χρέος όλων μας προς τον
Τρισμέγιστο Μίκη .
Στο Μίκη της Ρωμιοσύνης, στο
Μίκη της ανθρωπότητας, στο Μίκη του αγώνα για να ‘ναι
λεύτερη η πατρίδα και πανανθρώπινη η λευτεριά.
Στον
άνθρωπο που ύμνησε και τραγούδησε τους
αγώνες, τους καημούς και τη μεγαλοσύνη της Ρωμιοσύνης και βρέθηκε δίπλα σε όλους τους αγωνιζόμενους
λαούς , από την Κύπρο μέχρι την Κούβα
και απ’ την Χιλή μέχρι την Παλαιστίνη .
Η μουσική του Μίκη δεμένη με την ποίηση έγινε η
παγκόσμια γλώσσα που δονεί και κινητοποιεί τους απανταχού εξεγερμένους και
καταπιεσμένους, τους λαούς που διεκδικούν και αγωνίζονται για μια καλύτερη θέση
στον ήλιο
Ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης είχε μια μεγάλη αγάπη για τη Κούβα και όλη τη Λατινική Αμερική, τους λαούς της
και τους πολιτισμούς της. Βρέθηκε σε πολλές χώρες της
Λατινικής Αμερικής, . Είχε πάει εκτός από τη Κούβα ,στο Μεξικό , στη Βενεζουέλα
,στο Περού, στην Κολομβία ,στη Χιλή και στην Αργεντινή.
Έζησε από κοντά ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την
παγκόσμια ιστορία και συνδέθηκε με ανθρώπους όπως ο Φιντέλ Κάστρο, ο Τσε
Γκεβάρα, ο Πάμπλο Νερούδα και ο Σαλβαδόρ Αλιέντε. Με τη μελοποίηση του «Κάντο
Χενεράλ» ο Μίκης Θεοδωράκης έγινε αγαπητός σε πολλές χώρες και γνώρισε την
αποθέωση
Ο Μίκης Θεοδωράκης τιμήθηκε από την κυβέρνηση της Κούβας
με το Μετάλλιο Φιλίας, το οποίο απένειμε ο ίδιος ο υφυπουργός Εξωτερικών της
Κούβας Νταγκομπέρτο Ροντρίγκες Μπαρέρα.
Είχε πει ο Μίκης
«Γνώρισα από κοντά και τον λαό της Κούβας και το καθεστώς. Έχω συνδεθεί με
φιλία με τον Τσε Γκεβάρα και τον Φιντέλ Κάστρο. Πιστεύω ότι η επανάσταση που
έγινε εκεί είναι μια λαϊκή επανάσταση, που έγινε από τη βάση του λαού. Ο Φιντέλ
είναι πραγματικά ένας ηγέτης και ήταν μεγάλη τιμή και χαρά που τον είδα, τον
γνώρισα και συνδέθηκα μαζί του. Κάθε αναγνώριση και κάθε τιμή που έρχεται από
αυτό τον λαό και από αυτή την ηγεσία είναι για μένα ιδιαίτερη χαρά και
συγκίνηση. Νιώθω ότι είμαι κομμάτι της ίδιας επανάστασης, εδώ στην χώρα μου
δυστυχώς δεν μπόρεσε να εκπληρωθεί, και τώρα αγωνίζομαι για τα ίδια πράγματα».
Ο Μίκης είχε πάει το 1962 στη Κούβα όταν οι ΗΠΑ μετά την αποτυχημένη «Επιχείρηση του
Κόλπου των Χοίρων», επεκτείνουν και εντείνουν
το εμπάργκο κατά της Κούβας, που ξεκίνησε από το 1958, ως απάντηση στην
εθνικοποίηση των περιουσιών, εργοστασίων, κλπ. αμερικανικών συμφερόντων από την
επαναστατική κυβέρνηση της χώρας, προσπαθώντας να απομονώσουν και να
στραγγαλίσουν την οικονομία της.
Η ΕΔΑ αποφάσισε τότε σε ένδειξη υποστήριξης και συμπαράστασης στην
επαναστατική της κυβέρνηση να στείλει μια κοινοβουλευτική αντιπροσωπία στην
Κούβα. Στην αντιπροσωπία κάλεσε να συμμετέχει και ο Μίκης Θεοδωράκης ως μια
προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας.
Ο Μίκης διηγείται ότι μετά από ένα περιπετειώδες ταξίδι
έφτασαν στην Κούβα ,«Βρήκαμε μια περίεργη κατάσταση, γιατί όλος ο κόσμος ήταν
ένοπλος, όλοι φορούσαν χακί στολές, είχαν όλοι μπαρμπούτος και οι γυναίκες ήταν
ένοπλες, παράλληλα όμως υπήρχε και μια πανηγυρική ατμόσφαιρα. Δηλαδή όλος ο
κόσμος χόρευε, μιλούσε, πανηγύριζε. Γιόρταζαν συνέχεια αυτοί, ήταν μια γιορτή
της επανάστασης συνεχής.»
Το θρυλικό Canto General, ιστορικό σημείο συνάντησης της
μεγαλειώδους ποίησης του νομπελίστα Χιλιανού ποιητή Pablo Neruda με τη μουσική
του Μίκη, γράφτηκε όταν ο συνθέτης
βρέθηκε προσκεκλημένος στην Χιλή από τον Αλιέντε.
Λέει ο Μίκης «Tο πήρα στα χέρια μου και μελοποίησα το πρώτο
ποίημα μέσα στο αεροπλάνο στον γυρισμό μου στο Παρίσι» είπε ο Mίκης «στη
συνέχεια συνάντησα και τον Nερούδα. Μας κάλεσε σπίτι του, ήταν πρόξενος της
Xιλής, στο Παρίσι». Eκεί πρωτάκουσε το έργο μελοποιημένο. «H μουσική σας έχει
μεγάλη δύναμη. Θέλω να μελοποιήσετε και άλλα μέρη» μου είπε. Πήρε το βιβλίο που
κρατούσα από τον Aλιέντε με την ποίησή του και στα περιεχόμενα έβαλε μόνος του
μαρκάρισμα με το ίδιο μελάνι στα ποιήματα που ήθελε να του μελοποιήσω. Aυτά
αποτελούν το Canto General που γνωρίζετε όλοι. Mε τον Nερούδα δέθηκα με μια
μεγάλη φιλία».
Λίγες ημέρες πριν το Αμερικανοκίνητο πραξικόπημα του Πινοσέτ
στη Χιλή λέει ο Μίκης
«Ήμουν στο Μπουένος Άιρες. Μου λέει ο γραμματέας του
Αλιέντε μην έρθετε. Έχουμε ορισμένα
προβληματάκια. Πηγαίνετε πρώτα στη Βενεζουέλα και στο Μεξικό και ελάτε μετά.
Μου είπε δηλαδή ότι “έχουμε προβληματάκια και θα καθαρίσουμε” και την άλλη μέρα
τους “καθάρισαν”. Είναι φοβερό αυτό. Ήταν πολύ σκληρή χούντα, βασάνισε πολύ
κόσμο. Πήγα στο Μεξικό και είπα «ο ιμπεριαλισμός παρενέβη και μια νόμιμη
κυβέρνηση έπεσε. Εμείς έχουμε κάθε δικαίωμα να κάνουμε “μπριγάδας” και να
μπούμε μέσα να πολεμήσουμε. Εκεί ενθουσιάστηκαν οι νεολαίοι. Αύριο λέω να
ετοιμαστούμε να πάμε στη Χιλή.»
Είπα τότε στην ομιλία μου, το έγραψαν και οι εφημερίδες, ότι
«εγώ θέλω να οργανώσω “μπριγάδας” στο Μεξικό, θα πάω μετά στην Κούβα να
εκπαιδευτούμε στα όπλα, να γυρίσουμε στο Μεξικό και από εκεί να μπούμε στη Χιλή
να ξεκινήσουμε την επανάσταση.. Αφού τελείωσα τα κονσέρτα στο Μεξικό φορτώνουμε
τα πράγματα μας να πάμε στην Κούβα και έρχεται διαταγή να μην μπούμε στην
Κούβα. Δεν έδινε άδεια η Κούβα. Παίρνω τηλέφωνο τον Φιντέλ και μου λέει “δεν
μπορώ να το κάνω αυτό εγώ, είσαι και βλάκας, πάς και λες σε όλο τον κόσμο τι
ετοιμάζεσαι να κάνεις εκεί και θα κατηγορηθώ μετά εγώ ότι οργανώνω αυτό το
κίνημα και οι Αμερικάνοι θα κάνουν εισβολή στη Κούβα . Έπρεπε να το κάνεις
σιωπηλά» μου είπε και φυσικά είχε δίκιο .
Γράφει ο Μίκης για
το ταξίδι στην Κολομβία
«Μια φορά στην Κολομβία με είχε καλέσει ο τότε πρόεδρος, ο
οποίος είχε έρθει εδώ όταν εγώ έκανα το
“Κάντο Χενεράλ” στο Καραϊσκάκη. Έμεινε κατάπληκτος πως ένα λατινοαμερικάνικο
έργο να το ακούει όλος ο κόσμος εδώ, να το ακούει με ανοιχτό το στόμα. Το έβαλε
σκοπό λοιπόν να με καλέσει στο προεδρικό Μέγαρο. Πήρα μια μέρα το αεροπλάνο και
πήγα στον Αμαζόνιο σε μια πόλη που βρισκόταν ανάμεσα στο Περού και στη
Βραζιλία, πόλη της Βραζιλίας, κατεβαίνω κάτω και οι ινδιάνοι με υποδέχθηκαν
τραγουδώντας.
Εκεί λοιπόν ήξεραν ότι εγώ είμαι αντάρτης παλιός και στο
ξενοδοχείο μου έρχεται στο δωμάτιο μου ένας και μου λέει ότι είναι ένας
αντάρτης και θέλει να σε συναντήσει μυστικά. Μου λένε λοιπόν αυτοί ότι ο
πρόεδρος ο Μπετανκούρ, ο οποίος ήταν καλός άνθρωπος και φίλος μου, τους
πρότεινε να κατέβουν από τα βουνά και να αφοπλιστούν. Τι να κάνουμε μου λένε.. «Εμπιστοσύνη
να μην έχετε σε κανέναν, λέω. Εμπιστοσύνη να έχετε μόνο στα όπλα σας. Μη κάνετε
το λάθος να παραδώσετε θα σας σφάξουν όπως έσφαξαν εμάς μετά τη Βάρκιζα».
Σήμερα αν ήταν μαζί μας ο Μίκης και σωματικά είναι βέβαιο ότι
θα έστελνε μήνυμα στο Φεστιβάλ
μας από την Αβάνα και τη Σάντα Κλάρα .Είναι βέβαιο ότι θα ήταν στη Κούβα μαζί με το φίλο
του και σύντροφο του τον άλλο
παγκόσμιο Έλληνα , το Μανώλη Γλέζο
για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στον ηρωικό λαό και την κυβέρνηση της Κούβας που υποφέρει από
τον βάρβαρο οικονομικό αποκλεισμό του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για ,να γιορτάσουν τα 100 χρόνια από τη
γέννηση του Φιντέλ και τα 95α
γενέθλια του Ραούλ και να φωνάξουν μαζί
με τον Κουβανικό λαό στον Τράμπ «Πατρίδα ή Θάνατος», «Έξω οι Γιάνκηδες από τη Κούβα» .Όλο αυτό
το καιρό θα έδινε συναυλίες στην Αβάνα και θα τραγουδούσε
μαζί με τον ηρωικό λαό της Κούβας
Οδυσσέα Ελύτη και του Πάμπλο
Νερούντα «μην παρακαλώ σας μη,
λησμονάτε τη χώρα μου» αλλά και «Ο Σαντίνο πέταξε τις μπότες του,
βουτήχτηκε στους πηχτούς βάλτους,
τυλίχτηκε γύρω του τη νοτισμένη ταινία της λευτεριάς μέσα
στη σέλβα,
Και σφαίρα τη σφαίρα αποκρίθηκε στους «εκπολιτιστές»
Σήμερα που μετά την επική ήττα του Αμερικάνικου
ιμπεριαλισμού από το ηρωικό Ιράν ,ο Τραμπ για αντιπερισπασμό στον
εξευτελισμό που υπέστη στα στενά του Ορμούζ είναι πιο επικίνδυνος να
επιχειρήσει εισβολή στην ηρωική Κούβα .
Για αυτό και εμείς σήμερα πιστοί στην κληρονομιά που μας
άφησε ο Μίκης φωνάζουμε δυνατά «αλληλεγγύη
στη Κούβα και σε όλους τους αγωνιζόμενους λαούς της Λατινικής Αμερικής».
Ο Θανάσης Πετράκος είναι Αντιπρόεδρος του «Μουσείου Μίκη
Θεοδωράκη Ζάτουνας»
