ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΦΙΛΕ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΑΛΕΚΟ .
Κάθε άνθρωπος Αλέκο αφήνει το αποτύπωμά του
πάνω στη γη.
Το αποτύπωμα
σου Αλέκο είναι απαλό και φωτεινό αλλά και
βαθύ και ανεξίτηλο.
Ήσουν
έναν φωτεινό αστέρι.
Ένας
άνθρωπος που τον χαρακτήριζε η ευγένεια, ο απόλυτος σεβασμός στον συνάνθρωπό
του, είτε συμφωνούσε είτε διαφωνούσε μαζί του. Ακόμη και όταν δεχόταν
συνδικαλιστική ή πολιτική επίθεση απαντούσε πάντα με στωικότητα και
επιχειρήματα. Ποτέ με φωνές, ποτέ με αγένεια.
Έτσι άσκησε
συνδικαλισμό όλα τα χρόνια του εργάσιμου βίου του, ο Αλέκος εκπροσωπώντας πάντα την παράταξή της
ριζοσπαστικής Αριστεράς και σεβόμενος τις αρχές της συλλογικότητας.
Κι ήταν
μεγάλη η συμβολή του στην διεκδικητική και αγωνιστική πορεία αυτών των
συνδικαλιστικών οργάνων, όταν ήταν στην ηγεσία τους.
Ο Αλέκος υπήρξε
ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ με την πλήρη έννοια του όρου. Ήταν βαθυστόχαστος, αναζητούσε πάντα
την αιτία των πραγμάτων, για να μπορέσει να βρει και να προτείνει την λύση ή
την απάντηση, από την πλευρά της Αριστεράς, από την πλευρά των εργαζομένων και
των εκμεταλλευόμενων κοινωνικών στρωμάτων.
Από τους
συνδικαλιστές και τους πολιτικούς που παρήγαγαν πολιτική, έγραψε τόμους
ανακοινώσεων, προτάσεων, συνδικαλιστικών και πολιτικών κειμένων, Πάντα
ανιχνεύοντας το μέλλον, τις εξελίξεις στον κόσμο της εργασίας στην Ευρώπη,
πάντα προχωρώντας ένα βήμα μπροστά.
Κορυφαίο
στέλεχος του του Αριστερού Ρεύματος
και της Λαϊκής Ενότητας Α.Α. και συγχρόνως αγαπημένος σύντροφος όλης της Αριστεράς συνέβαλε τα μέγιστα στην
αριστερή στροφή του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ ,γιατί ήταν σύντροφος του διαλόγου και της προωθητικής
σύνθεσης και ενότητας και όχι του
διαχωρισμού. Για αυτό έγραψε και ο Χάρης «Δεν υπάρχει ΄άνθρωπος που να γνώρισε έστω και λίγο τον Αλέκο και να μην ένιωσε οδύνη με το φευγιό του» . Αν πρέπει να προσωποποιηθούν οι αξίες της
αγωνιστικότητας της εντιμότητας ,της αξιοπρέπειας της ευγένειας, του αλληλοσεβασμού , της
συντροφικότητας, του ήθους , της
ανιδιοτέλειας ,της πραότητας, και συνάμα της σταθερότητας αυτές
προσωποποιούνται στο πρόσωπο του Αλέκου
Καλύβη .
Από τους
ιδρυτές του Αντιπαγκοσμιοποιητικού Κινήματος, του μαζικού, διεθνούς κοινωνικού
και πολιτικού κινήματος, που αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και
στις αρχές του 2000, εναντιούμενο στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της
παγκοσμιοποίησης.
Κι όταν
συνταξιοδοτήθηκε και άρχισαν τα προβλήματα υγείας του, πάλι παρακολουθούσε
οτιδήποτε πολιτικό και συνδικαλιστικό συνέβαινε στη χώρα, πάντα πρόθυμος να πει
την γνώμη του και να βοηθήσει .
Παράλληλα
άρχισε να ζωγραφίζει, αυτοδίδακτος, για να κάνει κάτι δημιουργικό και όμορφο,
γιατί όλες του οι ενέργειες αφορούσαν μια καλύτερη ζωή.
Μας αφήνει
πολύ μόνους, πολύ φτωχότερους, αλλά και πλούσιους, από τις αναμνήσεις μιας
ολόκληρης ζωής που μας πρόσφερε.
Καλό σου
ταξίδι Αλέκο, και όπως σου έγραψε και η Χριστίνα
«από σήμερα
ο ουρανός θα είναι πιο όμορφος.
Το ταξίδι
ξεκίνησε, η νύχτα έχει έρθει,
μια ξαφνική
σιωπή παντού έχει απλωθεί.
Όμως η ζεστή
σου η ματιά ποτέ δεν θα χαθεί,
στη μνήμη
μας, στην καρδιά μας, πάντα θα κρατηθεί.
Ξεκουράσου
τώρα στο αιώνιο το φως,
εκεί που ο
πόνος σβήνει και ο δρόμος είναι ανοιχτός.
Θα σε
θυμόμαστε με αγάπη, με χαμόγελο γλυκό,
μέχρι να
ανταμώσουμε ξανά, σ’ ένα κόσμο μακρινό."
Κουράγιο και
δύναμη Μαίρη ,Γιώργο Εύη, Οδυσσέα και Κωνσταντίνα
είμαστε δίπλα σας
